8.03.2010r. 09:55 autor: gelex

W poprzednim sezonie Barcelona imponowała nie tylko błyskotliwą i porywającą grą, ale przede wszystkim skutecznością. Było to głównie zasługą doskonale spisującej się trójki napastników Messi – Eto’o – Henry, których określono skrótem MEH.

Jeżeli pod lupę weźmiemy podobny okres, analogicznie do obecnego sezonu, okaże się, że ofensywne troi Barcelony z poprzedniego sezonu strzeliło 54 z 74 zdobytych w tym czasie przez Dumę Katalonii goli. Tym samym trzech zawodników strzeliło 73% bramek jakie cała drużyna miała na swym ligowym koncie.

Najlepiej spisywał się Samuel Eto’o, który przewodził klubowej klasyfikacji z 23 trafieniami na koncie, kolejne miejsca zajmowali Messi – 17 goli oraz Henry – 14 goli. Ofensywny tercet Barcelony był postrachem całej Europy, siejąc zniszczenie na wszystkich niemal frontach, na których miał okazję występować w pełnej krasie.

Nieco inaczej sytuacja wygląda w obecnym sezonie. Choć nikt nie ma pretensji o to, że drużyna jako ogół zdaje się strzelać mniej bramek, to niepokój zaczyna budzić fakt, że imponujące skutecznością ofensywne trio przestało niemal istnieć. MIH, bo taką formę obecnie przybiera ta formacja zdobył łącznie 34 bramki, co biorąc pod uwagę liczbę goli całej drużyny, stanowi niespełna 50% jej dorobku. Najbardziej od formy z poprzedniego sezonu odstaje Thierry Henry, który do tej pory w lidze zdobył... 3 gole. Drugi w wewnętrznej klasyfikacji jest Ibrahimović z 12 trafieniami na koncie, zaś na lidera pod nieobecność Eto’o wyrósł obecnie Leo Messi, który jak do tej pory w lidze zdobył 19 bramek.

Najbardziej rzucająca się w oczy jest niemoc strzelecka Francuza, który coraz częściej ustępuje miejsca młodemu Pedro, jako że ten akurat w przeciwieństwie do starszego kolegi z drużyny, strzela więcej goli, niekiedy decydujących o losach starcia. Wychowanek Barcelony zdobył już 7 goli w ligowych rozgrywkach. Jako, że zaliczył 22 występy można zaliczyć go jako pełnoprawnego członka ofensywnego tercetu drużyny. Choć mimo, że jego trafienia poprawiają statystykę ataku Dumy Katalonii, to tej formacji wciąż daleko do osiągnięć popularnego MEH. Wciąż bowiem okazuje się, że trio spod znaku MEH z dorobkiem 73% ogółu strzelonych przez drużynę bramek ma skuteczność lepszą, aniżeli kwartet MIH+P, który na tym polu uzyskał wynik 61%.

Sytuacja komplikuje się tym bardziej, że cały niemal ciężar strzelania decydujących goli spoczął na najskuteczniejszym na chwilę obecną Messim, od którego przecież zależy tak wiele, jeżeli chodzi o obraz gry. Widoczny jest zapewne brak skuteczności środkowego napastnika, jako że Ibra zdecydowanie odstaje od osiągnięć Kameruńczyka, który na tym etapie rozgrywek miał na swym koncie niespełna dwukrotnie więcej trafień. Jednak najbardziej dokuczliwy wydaje się dyskomfort lewej flanki. Będący cieniem samego siebie Henry, nawet przy wsparciu Pedro z jego siedmioma trafieniami, nie jest w stanie powtórzyć bilansu z poprzedniego sezonu.

Liczby nie kłamią i choć nie przytłaczają, jak i nie stanowią o negatywnych aspektach całego mechanizmu, dają doskonały obraz słabości, których wyeliminowanie jest konieczne w celu osiągania tak prozaicznego celu jakim jest wygrywanie spotkań.