Pierwszy trener: Josep Guardiola i Sala

Josep Guardiola i Sala urodził się 18 stycznia 1971 roku w Santpedor (Katalonia). Po pełnej sukcesów karierze piłkarskiej i świetnym sezonie jako trener Barçy B powierzono mu stanowisko szkoleniowca pierwszej drużyny.

Jedna z największych legend klubu jest trenerem od sezonu 2008/09, kiedy to zastąpił na stanowisku trenera Franka Rijkaarda. Sezon wcześniej prowadził zespół rezerw mając wyraźnie postawiony cel – wprowadzić Barcelonę B ponownie do Segunda B. Udało mu się tego dokonać i zrobił to w imponującym stylu. Jego podopieczni odnieśli aż 28 zwycięstw, przy zaledwie 8 remisach i 5 porażkach. W play-offach odprawili z kwitkiem ekipy Castilli i Barbastro strzelając im aż 9 goli i nie tracąc żadnego.

Z katalońskim szkoleniowcem na ławce drużyna rezerw ani razu nie uznała wyższości rywala na własnym boisku, pokazując grę opartą na zdecydowanym presingu, wykorzystaniu bocznych rejonów boiska i stałych fragmentach gry. To, czego przede wszystkim wymagał od swoich piłkarzy Guardiola, to wszechstronność, intensywność i poświęcenie. Drużyna demonstrowała elastyczność i zdolność do zaadoptowania się do wydarzeń boiskowych potrafiąc przejść płynnie z gry systemem 4-3-3 na ustawienie 3-4-3.

Guardiola opiera swoją myśl szkoleniową na grze ofensywnej, długim utrzymywaniu się przy piłce i zmuszaniu rywala do biegania. Tak grała jego drużyna rezerw i tak też gra pierwszy zespół, który jest w stanie zdominować każdego przeciwnika. Choć Pep docenia indywidualne umiejętności zawodników, to zawsze na pierwszym miejscu stawia dobro grupy, a nie pojedynczych graczy. W końcu piłka nożna to sport drużynowy.

Jest trenerem bardzo drobiazgowym, dbającym o najmniejsze detale. Zawsze dokładnie analizuje grę rywala i skupia się na najbliższym rywalu. Jest świetnym motywatorem, potrafiącym wyciągnąć wszystko, co najlepsze z piłkarzy. To dzięki temu już w swoim pierwszym sezonie na ławce trenerskiej Barcelony osiągnął historyczny sukces – tryplet. Duma Katalonii jako pierwszy hiszpański klub zdobyła potrójną koronę, czyli mistrzostwo i puchar kraju oraz Ligę Mistrzów. Wcześniej tylko cztery klubu osiągały taki sukces (Celtic, Ajax, PSV Eindhoven i Manchester United).

Guardiola jest piętnastym w historii szkoleniowcem Barcelony katalońskiego pochodzenia.

Josep wciąż jednak jest znany przede wszystkim jako wyśmienity zawodnik. Najlepszy etap swojej kariery spędził na Camp Nou, ale ma za sobą także grę we Włoszech, Katarze i Meksyku. Pierwsze kroki w Dumie Katalonii stawiał w 1984 roku, kiedy to trafił do szkółki tego klubu i bronił jego barw nieprzerwanie do 2001 roku, kiedy to zdecydował się odejść do włoskiej Brescii. Od 1990 roku był już zawodnikiem pierwszej drużyny.

W barwach blaugrana zdobył 6-krotnie Mistrzostwo Hiszpanii (1990/91, 1991/92, 1992/93, 1993/94, 1997/98 i 1998/99), 2-krotnie Copa del Rey (1996/97 i 1997/98), 4-krotnie Superpuchar Hiszpanii (1992, 1993, 1995 i 1997). Na arenie międzynarodowej dorzucił do tego Ligę Mistrzów (1991/92), Puchar Zdobywców Pucharów (1996/97) i dwa Superpuchary Europy (1993 i 1997). Zawsze był organizatorem gry Barcelony, jej typową ‘4’, czyli najbardziej cofniętym z pomocników. Imponował elegancją w grze i precyzją podań. Te walory, plus niezwykła charyzma, pozwoliły mu być liderem legendarnego ‘Dream Teamu’ Johana Cruyffa. Także kolejni trenerzy, jak Luis Van Gaal czy sir Bobby Robson stawiali na urodzonego Santpedor pomocnika.

Po odejściu z Barcelony w 2001 roku, spędził sezon w Brescii. Następny rok to gra w AS Romie, ale w związku z brakiem zaufania ze strony trenera rzymian, Fabio Capello, już zimą powrócił do Brescii. Włoskiego etapu swojej kariery nie mógł Guardiola jednak zaliczyć do udanych, gdyż na cztery miesiące został zdyskwalifikowany w związku z wykryciem w jego krwi niedozwolonej substancji – nandrolonu. Sześć lat później Katalończyk został oczyszczony ze wszystkich zarzutów.

W 2003 roku zdecydował się na przyjęcie oferty katarskiego Al.-Ahly, gdzie grał przez dwa sezony. Ostatnie pół roku swojej kariery spędził w meksykańskim Dorados de Sinaloa.

Guardiola odnosił także sukcesy w reprezentacji Hiszpanii, w której barwach wystąpił 47-krotnie. Zanim jeszcze w niej zadebiutował, zdobył złoty medal Igrzysk Olimpijskich 1992, które miały miejsce w Barcelonie (w finale Hiszpanie zmierzyli się z Polską). Barw La Furia Roja bronił do 2001 roku. Wystąpił na Mistrzostwach Świata w 1998 roku i EURO 2000.

Warto też wspomnieć, że 7-krotnie wystąpił w barwach reprezentacji Katalonii.


Osiągnięcia piłkarskie:

FC Barcelona:
1998/99 Mistrzostwo Hiszpanii
1997/98 Mistrzostwo Hiszpanii
1997/98 Copa del Rey
1997/98 Superpuchar Europy
1997/98 Superpuchar Hiszpanii
1996/97 Puchar Zdobywców Pucharów
1996/97 Copa del Rey
1995/06 Superpuchar Hiszpanii
1994/95 Superpuchar Hiszpanii
1993/94 Mistrzostwo Hiszpanii
1992/93 Mistrzostwo Hiszpanii
1992/93 Superpuchar Europy
1992/93 Superpuchar Hiszpanii
1991/92 Liga Mistrzów
1991/92 Mistrzostwo Hiszpanii
1990/91 Mistrzostwo Hiszpanii

Reprezentacja:
1992 Złoty Medal Igrzysk Olimpijskich w Barcelonie


Osiągnięcia trenerskie:

FC Barcelona:
2009/10 Mistrzostwo Hiszpanii
2009/10 Klubowe Mistrzostwo Świata
2009/10 Superpuchar Europy
2009/10 Superpuchar Hiszpanii
2008/09 Liga Mistrzów
2008/09 Mistrzostwo Hiszpanii
2008/09 Copa del Rey



Drugi trener: Tito Vilanova
Trener bramkarzy: Carles Busquets
Przygotowanie fizyczne: Lorenzo Buenaventura, Paco Seirul•lo, Aureli Altamira, Francesc Cos
Lekarze: Ricard Pruna, Daniel Medina
Delegat: Carles Naval
Podolog: Martín Rueda
Fizjoterapeuci: Roger Gironés, Jaume Munill, Emili Ricart, Juanjo Brau
Analiza taktyczna i scouting: Domènec Torrent, Carles Planchart, Jordi Roura
Przygotowanie strojów: Chema Corbella, José Antonio Ibarz, Gabriel Galan
Biuro obsługi piłkarza: Pepe Costa